sa office, as i was doing my task.. listening to my iPod.. i was moved by this song..
I'm walking away from the troubles in my life
I'm walking away oh to find a better day
I'm walking away from the troubles in my life
I'm walking away oh to find a better day
I'm walking away
the stanzas also said something to me pero not the entire song.. yeah i know ang corny ko.. pero ewan ko ba.. i really wanna walk away! pakshet! napakacorny!!! hehehe ang tanga ko din e.. i really want to move on pero eto ako at nagpopost ng pahapway tungkol sa aking kalungkutan.. siguro dito ko na lang ilalabas ng kahit kaunti ang puot na nararamdaman ko.. i know mas ok kung meron akong isang tao na pagsasabihan ng lahat ng saloobin ko pero hindi ko talaga kaya.. naiisip ko kasi na wala din naman mangyayari kung ilabas ko lahat.. di na mababago yun.. oo nga at luluwag ang pakiramdam ko pero it does not mean na hindi ko na iyon maaalala at masasaktan pag bumalik sa isipan ko iyon.. ewan ko ba.. di ko na rin alam ang kung tama ang iniisip ko.. feeling ko tuloy gumagawa lang ako ng eksena dito sa blog ko.. hhaaayyy... kanina.. may nakasalubong akong medyo matagal ko nang di nakita.. nakangiti ako nang lumapit sya.. "o bakit matamlay ka?".. sabi q, "huh? nakangiti nga ako dba!".. sabi nman nya, "oo nga, kitang kita sa ngiti mo na malungkot ka.." if i could only be the one played by Ben Affleck sa movie na Paycheck.. ipapaalis ko ang bad memories sa utak ko.. ay nako! gusto kong maging masaya.. sana ay gumaan na ang pakiramdam ko.. ang bigat bigat kasi sa dibdib e.. pero i know that i can do this.. this problem would not be given to me if He knows that i am not capable of solving it.. i can di this.. i will! Aja! hehehe
No comments:
Post a Comment